Starożytny Egipt – sztuka okresu amarneńskiego - wykład w Oratorium Marianum UWr

Pod koniec sprawowania rządów przez Amenhotepa III, jednego z władców XVIII dynastii, rozpoczął się powolny proces zmian w wierzeniach religijnych, które miały na celu zmniejszenie pozycji boga Amona na rzecz mało znanej widzialnej postaci boga słońca - Atona. Reformy religijne pozostawiły wyraźny ślad w sztuce egipskiej, głównie w wizerunkach panującego. Apogeum tych zmian nastąpiło w czasach jego następcy - Amenhotepa IV, który przyjął imię Echnaton.

Sztuka okresu amarneńskiego, jak określany jest czas sprawowania władzy przez Echnatona oraz jego bezpośrednich następców, obejmowała zarówno nienaturalne wyobrażenia władcy, których charakter wynikał najprawdopodobniej z głęboko zakorzenionych aspektów ideologicznych, z drugiej natomiast w pełni naturalne przedstawienia członków rodziny królewskiej, jak słynne popiersie Nefertiti oraz osób prywatnych, ukazujące w najdrobniejszych szczegółach cechy anatomiczne. To połączenie widoczne w sztuce czasów panowania Echnatona i jego następców sprawiło, iż w tym okresie powstały jedne z najpiękniejszych wyobrażeń ludzkich, jakie obecnie znamy.