24 rocznica śmierci Tadeusza Kantora – pokaz filmu

Film dokumentalny Teatru Cricot 2 wyreżyserowany przez Andrzeja Sapiję składa się z trzynastu niepowiązanych ze sobą fabularnie scen-epizodów. Spektakl, inspirowany między innymi pieśnią "Nasze miasteczko płonie" Mordechaja Gebirtiga, to seans pamięci zarówno indywidualnej, jak i zbiorowej. Nieco odmienny wizualnie od "Umarłej klasy" zapowiada późniejszą twórczość Kantora z nurtu Teatru Śmierci, zwłaszcza "Wielopole, Wielopole" oraz "Nigdy tu już nie powrócę".
Rzeczywistość scenicznego świata nie poddaje się tu porządkowi przyczynowo-skutkowemu: wesele momentalnie zamienia się w pogrzeb, tańczący kardynałowie nie mają w sobie krzty powagi i patosu, garbaty rabin promieniuje bezradnością, Trąba Sądu Ostatecznego - surrealistyczny mobil na kołach - ogłasza Wielką Zagładę, Hymn Getta Żydowskiego przeplata się z melodią popularnego argentyńskiego tanga. Biorące udział w scenicznej akcji postaci, ubrane w niedrący się papier, szeleszczący i pognieciony, to zdeformowane (nad)marionety - figury symboli, których zmieniające się nieustannie znaczenia stanowią tor, jakim podążać może intelektualna uwaga widza.
Premiera spektaklu odbyła się w 1979 roku w Palazzo delle Espozisioni w Rzymie. Film zrealizowano w 1984 roku podczas warszawskich pokazów w Klubie Studenckim "Stodoła". Wstęp na pokaz jest wolny