Pominięte ciała? Przestrzeń galeryjna a (dys)komfort odbiorcy

Galeria umożliwia specyficzny, jedyny w swoim rodzaju kontakt z dziełami sztuki, eksponowane prace wchodzą w relacje z otaczającą je przestrzenią galeryjną, z pozostałymi pracami na wystawie, a także z publicznością. Widzowie odwiedzający wystawy stanowią swoiste, ruchome obiekty. Ich cielesność jest nieodłączną składową powyższych relacji, jednakże aspekt ten bywa często pomijany.

Problem cielesności odbiorcy w przestrzeni galeryjnej podkreśla medium ruchomego obrazu. Projekcje zajmują obecnie naczelne miejsce wśród realizacji eksponowanych w galeriach. Przed kuratorami przygotowującymi wystawę stają zadania nie tylko doboru adekwatnych technologii, sprzętu, adaptacji pomieszczeń, lecz również kwestie związane z zapewnieniem odbiorcom warunków umożliwiających obejrzenie prac trwających nawet kilkadziesiąt minut. Obraz projektowany z uwagi na swój dynamiczny charakter koresponduje z pozostałymi pracami na wystawie w sposób odmienny od nieruchomego malarstwa, rzeźby czy instalacji. Konieczne staje się również uwzględnienie faktu, że widz nie jest już jedynym ruchomym elementem w przestrzeni galerii. Ignorowanie cielesności publiczności może skutkować czysto fizycznym dyskomfortem u odbiorców, co w konsekwencji może też doprowadzić do pomijania dłuższych projekcji oraz prac niekorzystnie zakomponowanych w przestrzeni.

Podczas spotkania postaramy się zbliżyć do przyczyn, które stoją za pomijaniem pożądanych przez odbiorców warunków, a także zastanowić się, jak mogłaby wyglądać idealna aranżacja wystawy, uwzględniająca zarówno wizję artysty, kuratora, jak i oczekiwania widzów.

Marek Wołyński – pracownik Unit24 Gallery w Londynie, kulturoznawca, zajmuje się zagadnieniami związanymi z obrazem projektowanym oraz sposobami ekspozycji i aranżacji sztuki współczesnej.