Hermann Wiehl (1900-1978). Klasyk modernizmu. Uczeń Otto Dixa - trwa wystawa

Hermann Wiehl urodził się w Nussbach w Szwarcwaldzie. W 1925 r. założył własną firmę zajmującą się produkcją miodu. Pod koniec lat 20. nawiązał kontakt z Hermannem Anselmentem późniejszym profesorem w Akademii Sztuki w Norymberdze i Otto Dixem wybitnym artystą związanym z nurtem Nowe Rzeczowości w Dreźnie, aby pobierać u nich nauki rysowania i malowania.

Od 1936 r. Wiehl i Dix zostają przyjaciółmi, od tego czasu Wielh jest częstym gościem u Dixa. W jego domu nad Jeziorem Bodeńskim poznaje innych wybitnych artystów tego okresu. Od 1943 r. Wiehla obowiązywał zakaz wystawiania i sprzedaży swoich prac nie zgodnych z ideologiczną doktryną estetyczną istniejącą w nazistowskich Niemczech. Dopiero po wojnie po raz pierwszy bierze udział w wystawie grupowej.

Do połowy lat 50. dużo podróżuje po Europie w celach studyjnych. Zawiera znajomość z wieloma artystami, wśród których dominują Pablo Picasso, Fernand Léger, Marc Chagall oraz Max Bill. Po powrocie aktywnie maluje, a swoje prace pokazuje na licznych wystawach. Umiera w swoim domu w St. Georgen w Szwarcwaldzie w 1978 r.



Twórczość malarska Hermanna Wiehla skoncentrowana była na tematyce pejzażowej, zainspirowanej widokami z okolic Szwarcwaldu i Jeziora Bodeńskiego. Początkowo nieco łagodniejsze w technice i kolorze, później zdecydowanie od tego odchodził zwracając się ku ekspresyjnej kondensacji i walorom abstrakcyjnym.

Pejzaże o kontrastowej kolorystyce, powstawały głównie w oparciu o zdecydowaną interpretację kubistyczną. Uproszczona forma podkreślona mocnym konturem, zmierza często ku abstrakcji i sprowadza się do płaskich elementów tworzących dekoracyjne kompozycje barwne. Ważnym tematem w tej twórczości jest martwa natura ukazująca kwiaty w wazonie, a także owoce. Jest także autorem kilku portretów.



Muzeum Miejskie Wrocławia
Płac Królewski
Otwarcie wystawy – 29.06.12, godz. 17.00
Wystawa czynna do 22.08.2012